Cool Idea

Dobra wiadomość · Zdrowie i żywienie

Bezpłatne telefony wsparcia działają całą dobę – kampania MZ potrwa do 30 listopada

Ministerstwo Zdrowia od 1 do 30 listopada 2026 r. prowadzi kampanię „Mam odwagę prosić o pomoc”, która przypomina o dwóch bezpłatnych, całodobowych liniach: 116 111 dla dzieci i młodzieży oraz 800 70 22 22 dla dorosłych w kryzysie psychicznym.

Aleksander Braun

Aleksander Braun

5 listopada 2026, 17:23

0 komentarzy
Żółty telefon z tarczą na tle szarej ściany

Zdjęcie: Annie Spratt / Unsplash

Ministerstwo Zdrowia zainaugurowało 28 października 2026 r. ogólnopolską kampanię „Mam odwagę prosić o pomoc”. Jej celem jest zmniejszenie piętna związanego z szukaniem wsparcia psychologicznego oraz przypomnienie, gdzie można je bezpłatnie otrzymać. Kampania informacyjna trwa od 1 do 30 listopada 2026 r.

Kampania promuje dwie linie finansowane przez resort zdrowia, czynne całą dobę, siedem dni w tygodniu: 116 111 – telefon zaufania dla dzieci i młodzieży – oraz 800 70 22 22 – Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym. Prowadzą je specjaliści z Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę i Fundacji ITAKA.

Coraz więcej osób sięga po słuchawkę

Według ministerstwa od 1 stycznia do 20 października 2026 r. centrum wsparcia dla dzieci i młodzieży zarejestrowało 117 575 kontaktów – o 10,3% więcej niż w analogicznym okresie 2025 r. Centrum Wsparcia dla dorosłych odnotowało w tym czasie 44 354 kontakty, czyli o 11,6% więcej niż rok wcześniej. Resort zaznacza, że to liczba kontaktów, a nie osób – jedna osoba może dzwonić kilka razy.

Wzrost liczby rozmów można czytać na dwa sposoby: jako sygnał, że trudności nie brakuje, ale też jako dowód, że coraz więcej osób wie, gdzie szukać pomocy, i decyduje się zadzwonić. Ministerstwo nie rozstrzyga, który z tych czynników przeważa.

Kampania jest skierowana nie tylko do osób przeżywających trudności, ale też do ich bliskich – rodziców, nauczycieli, przyjaciół i współpracowników – by wiedzieli, jak zareagować i dokąd skierować kogoś w kryzysie. Materiały można zobaczyć m.in. na ekranach w warszawskim metrze, w komunikacji miejskiej i podmiejskiej oraz w galeriach handlowych, a plakaty trafią do szkół.

Ministerstwo przywołuje też badanie NASK, według którego 47% badanych nastolatków, którzy doświadczyli przemocy w internecie, nikomu o tym nie powiedziało. Prof. Piotr Gałecki, krajowy konsultant w dziedzinie psychiatrii, zachęcał podczas inauguracji kampanii, by w rodzinach rozmawiać o zauważonych zmianach bez oceniania.

Chcemy pomagać, choć nie zawsze rozpoznajemy kryzys

Na gotowość do pomocy wskazuje badanie dr. Michała Bujalskiego z Instytutu Psychiatrii i Neurologii, prowadzone w ramach Krajowego Programu Zapobiegania Zachowaniom Samobójczym i opisane 4 listopada przez serwis Nauka w Polsce. Na reprezentatywnej próbie 2000 mieszkańców Polski w wieku 18–64 lat średnia gotowość do pomocy osobie w kryzysie wyniosła 6,23 punktu na 7-stopniowej skali u kobiet i 5,87 u mężczyzn. Autorzy zwracają jednak uwagę, że kryzys nie zawsze jest łatwo rozpoznać.

Eksperci IPiN podkreślają, że nie trzeba mieć gotowego rozwiązania. Liczy się wysłuchanie, poważne traktowanie sygnałów ostrzegawczych – takich jak zmiany w zachowaniu, wycofanie, rezygnacja z aktywności, problemy ze snem czy poczucie beznadziei – oraz pomoc w dotarciu do wsparcia. Rozmowa nie zastępuje profesjonalnej pomocy, ale może być do niej pierwszym krokiem. W sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia właściwym numerem pozostaje 112.

Co możesz zrobić

  • Jeśli masz mniej niż 18 lat i potrzebujesz rozmowy, zadzwoń bezpłatnie pod 116 111 – telefon zaufania dla dzieci i młodzieży działa całą dobę.
  • Dorośli w kryzysie psychicznym mogą bezpłatnie i całodobowo zadzwonić do Centrum Wsparcia: 800 70 22 22.
  • Jeśli niepokoi Cię zachowanie bliskiej osoby, zapytaj wprost, co się dzieje, wysłuchaj bez oceniania i pomóż jej skontaktować się z pomocą – nie musisz mieć gotowego rozwiązania.
  • W sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia dzwoń pod numer alarmowy 112.

Źródła

Widzisz błąd? Poprawiamy fakty jawnie — zasady redakcyjne i korekty.